خدایا ، به بعضی از پست هام که نگاه می کنم،میبینم عجب آدم نا شکری هستم ،اما حقیقتش این است که من واقعا تو رو دوست دارم، وقتی تو رو دارم چرا سعی می کنم خودم رو ناراحت بگیرم؟
می دونی من فکر می کنم نا امید بودن و ناراحت بودن از هر کاری سخت تره
خدایا فدات شم